Doli nga shtypi libri i Pal Ndrecajt

Doli nga shtypi libri i Pal Ndrecajt

Libri më i ri i shkrimtarit Pal Ndrecaj, “Nëpër galaktikën që e ke krijuar vetë”, ka dalë nga shtypi nën përkujdesjen e shtëpisë botuese “Armagedoni”.

Sipas recensentit të librit, Arben Prendi, vëllimi poetik “Nëpër galaktikën që e ke krijuar vetë” “ka për bazë poetizimin e gjendjeve metafizike komplekse, ku ndërthuren përjetimet e thella subjektive me filozofinë e njeriut bashkëkohor, pjesë e së cilës janë kërkesa për artin poetik, lidhja me atdheun në kohët moderne, pesha e rëndë e situatave absurde dhe e palumturisë se një bote në udhëkryqe. Ligjërimi i kësaj poezie manifeston veçori të ligjërimit narrativ, gjithsesi një narrativë poetike ku çlirohet reflektimi i gjithanshëm i poetit që jeton në botë”.

Ndërkaq studiuesi Ndue Ukaj për këtë libër ka shkruar: “Ky libër është një përmbledhje poetike e pasur tematikisht dhe artistikisht, ku poeti shkruan për tensionet e jetës së njeriut që ngarend ta gjejë universin e vet në një botë ku terri nuk perëndon lehtë. Dhe këtë dramë e shpreh në vargun: “E keqja në vjersha është për me e ndjekë të keqen në jetë”, varg ky esencial që shpreh timbrin e kësaj poezie dhe udhëtimin imagjinar nëpër të cilën eksplorohet universi poetik. Në këtë univers, të lashtë e të ri, poeti ka aftësi krijuese për t’u endur në botën e ndijimit dhe perceptimit, me intuitën dhe grindjet, që përplasjet personale dhe përvojat kulturore t’i kthejë në ndijime dhe perceptime të figurshme”.

 

Shënime për autorin                                                                    

 

Autori Pal Ndrecaj ka lindur më 1960 në fshatin Moglicë të Gjakovës. Ka studiuar letërsinë shqipe në Universitetin e Prishtinës. Ka botuar librat “Lule mbi plagë”, poezi; “Akti i krijimit”, poezi; “Lista e zezë”, roman. Jeton në Nju Jork.

 

Poezi nga libri i sapobotuar

 

NË KUJTIM TË NJË MËRGIMTARI TË VDEKUR N’KOHË PASHKËSH

 

Shqiptarët dinë me jetu kudo

por me vdekë dinë veç n’atdhe

 

Kam nji borxh për t’la thonë

 

Meqë e kanë provu nji natë varri n’vend t’tyre

nuk i frikësohen tjetrës

kthehen me peshu randë n’vend t’vet

si me kanë tue shku

me bâ Pashkë e Bajram

 

VAJZA SIRIANE IA MBYLL SYTË KUKULLËS…

 

Ka frikë kukulla ime zemërthyeme

ndaj ia mbyll sytë me gishta të dorës

ca gishta të tjerë të punëve të përlyeme

po thurin rrjetin e jonjerëzores

 

Këta sy që po shuhen janë qielli juaj e moti

ata që po hapen janë sytë e mëdhenj të frikës

njerëz botën s’e dënuan as Djalli as Zoti

e dënuat ju nga mungesa e etikës

 

Vonë dikur sytë tanë në yje kanë me u shfaqë

si grishje për dashni si dorë e pajtimit

është ofertë kozmike për liri e paqe

bëjeni fe të vetme të krejt njerëzimit

 

Këta sy që po shuhen janë qielli juaj e moti

ata që po hapen janë sytë e mëdhenj të frikës

njerëz botën s’e dënuan as Djalli as Zoti

e dënuat ju nga mungesa e etikës

 

POPULLI

 

Populli pret nesër me u bâ mirë

prandaj ai nuk i beson ç’sheh sot

ai beson ç’i thonë se ka me u bâ nesër

 

Populli e ka nda mendjen

nesër me qenë i lumtur

jo sot

sot është shumë shpejt

ai nuk do një lumturi turr e vrap

 

Populli largpamës