Si zjarri i shpirtit

Si zjarri i shpirtit

SALI BASHOTA

Ti erdhe në ëndrrën time si një pulëbardhë deti

Siç vjen lumturia në jetën njerëzore

Tashmë afshi yt i ngjan frymëzimit të një poeti

Kur zjarri i shpirtit ndizet e ndrit prore

 

Ti u zgjove në ëndrrën time si flutur krahëshkruar

Ashtu e heshtur plot gaz e shkëlqim

Në dritën e syve të tu pagëzohet dita e bekuar

Sa herë i besoj udhëtimit të fatit tim

 

Ti hyre në ëndrrën time si lule e kujtimit

Ashtu siç blerojnë çdo ditë fjalët e urta të dashurisë

Sa herë shiu i verës e lag ndjenjën e takimit

Sa herë në qiell fluturojnë zogjtë e vetmisë

 

Ti mbete në ëndrrën time përqafim i përmalluar

Në çdo stinë kur dielli lind vetëm për ty

Buzagazi yt shkëlqen shtegut të ndriçuar

Tashmë mijëra yje ta kanë zili

 

NËSE LOTI I SYRIT PIKON

 

Nuk harrohet buzëqeshja e parë

Si del nga trupi i vet

Kur e tëra vishet me zjarr

Derisa rrëmbimi e pret

 

Sa herë bien të dy zemrat

Në shtratin e shenjtë të fantazisë

Sa herë flasin edhe emrat

Kur lind buzagazi i dashurisë

 

Loti i syrit pikon

Mbi peizazhet e lulëzuara

Shtegtimi i ngjallur përfundon

Sikur çastet e paharruara

 

KUR HESHTIN ZOGJTË

 

Mjafton të vish e buzëqeshur

Duke e shkundë qerpikun e zi

Edhe zogjtë tashmë kanë heshtur

Ashtu siç hesht nganjëherë ti

 

Mjafton ta përqafosh mëngjesin

Me mallin e përshëndetjes

Të dashuruarit gjithnjë presin

Lojën midis shkrumbit dhe etjes

 

Mjafton të jesh zgjuar

Deri në mesnatën e vonë

Me lulen e dashurisë në duar

Ashtu siç ëndërroje gjithmonë

 

(Marrë nga revista “Akademia”)