Agim Desku - Fytyra e diellit

Agim Desku - Fytyra e diellit

Në jetë kam dashur t`i ngjaj fytyrës së diellit

Se është e vjetër sa vet ekzistenca e fisit tim

Tani jetoj i lirë kur e di se me rri pranë syve

Drita e diellit m'i fal buzëqeshje fytyrës sime

Fytyrës se diellit i ngjajnë betejat e çlirimtares

Lapidarët që presin të çelin lulet e para t' jetës

Pranverat që i rrisin trëndafilat në tokën time

Rikthimit në fole të dallëndysheve të Mjedes

Me këtë fytyrë të nderit jetoi Gjergj Elez Alia

Lotët e motres ia ngohu flaka e diellit

Sa mëkat pse jetohet me fytyrat e tradhtisë

Kur jetojmë të rrethuar me armiq shekullor

Një dolli në Fishtë apo Në fishtiane ç`me ngjanë

(Prof.Nuri Dragojt në amshim)

Dje me thirre nga Tirana në Tiranë

Me ngrit një raki mani të Permetit

Me ia krisë bisedës për Shkup e Shkodër

Deri në këngën e gjelit të mëngjesit

Nuk me dukej tani larg Tirana nga Peja

A nuk me mjaftuan pesë shekuj largësi

Nuk mërzitëm edhe këmbë të eci nëpër shi

Dua t`i ndaloj he për he të gjitha stuhitë

Eca këmbëzbathur ta shuaj etjen e Tiranës

Ta ngriti dollinë më Nuriun dhe bijtë e nanës

Rrugës s'ka më asnjë stuhi që me ndalon

T'i mundim perandorët nga toka e jonë

Pesë shekuj larg isha të besoj se jam Shqipëri

Më gjuhën time flisja kur lexoja Baba Tomorin

Me dukej vetja se jam ai mal i shenjtë i Naimit

Idilat që m'i kujton sot vedlindjen e Siqevës

Të vërtetat e ferrit i kujtova armiku që na i la

S''dija cili jam e për ke jetoja në burgun e jetës

Kur pranvera vinte tek unë lulet s'me takonin

Kisha liri sa me i pa tradhtarët më sytë e mi

Ec e mos festo kur gurët e Kosharës ranë

Mrekullinë e shekullit e bënë djemtë tanë

Ca i lanë gjymtyrët e të tjerët kokën për tokën

Sofra e bashkimit u shtrua për me ngrit dolli

Jeta na u bë art Nuri pranë luleve ku tani je ti.