Adresimi i Malkolm Simmons para Komisionit Parlamentar
Ish-kryetarit të asamblesë së gjyqtarëve të EULEX-it, Malcom Simmons ka raportuar para deputetëve të Komisionit për Legjislacion, Mandate, Imunitete, Rregulloren e Kuvendit dhe Mbikëqyrjen e Agjencisë Kundër Korrupsion.
Simmons përmes një video-lidhje ka raportuar për skandalet e EULEX-it në Kosovës, përfshirë ndërhyrjet politike, manipulimin e provave dhe ndikimet te dëshmitarët.
Deklaratë për Parlamentin e Kosovës
Unë, Malcolm Simmons, do të deklaroj si në vijim:
1. Unë u pranova si Avokat i Gjykatës Supreme të Anglisë dhe Uellsit në 1992.
2. Në 2001 unë u emërova Shef i Zyrës së Komisionit të Pavarur Gjyqësor në Bosnjë dhe Hercegovinë përgjegjës për Republikën Srpska. Nga 2003 deri në 2005 isha anëtar i Këshillit të Lartë Gjyqësor dhe Prokurorial në Bosnjë dhe Hercegovinë. Në vitin 2004 unë u emërova gjykatës i Gjykatës së Bosnjës dhe Hercegovinës. Mandati im gjyqësor në Bosnjë përfundoi në 2008.
3. Në vitin 2007, unë u bëra pjesë e Zyrës së Jashtme dhe Komonuelthit e Mbretërisë së Bashkuar, Ekspert Civil i Dërguar, duke punuar në çështje që lidheshin me drejtësinë.
4. Më 28 Prill 2008, unë u dërgova nga Zyra e Mbretërisë së Bashkuar dhe Zyra e Komonuelthit (“FCO”) te Ekipi i Planifikimit të Bashkimit Evropian ('EUPT') në Kosovë që më vonë u bë EULEX. Kam shërbyer si gjyqtar penal në nivelin e Gjykatës së Qarkut. Në vitin 2014 unë u emërova President i Gjyqtarëve të EULEX-it.
5. Unë u largova nga EULEX në vitin 2017 pas viktimizimit nga stafi i lartë i EEAS në Bruksel.
6. EULEX-i dhe Shërbimi Evropian i Veprimit të Jashtëm vazhdojnë të pohojnë se unë u gjeta përgjegjës nga një bord disiplinor i sjelljes së keqe, se një gjykatë angleze hodhi poshtë pretendimet e mia për sjellje të keqe kundër EULEX-it dhe SHEVJ dhe se, si pasojë, provat e mia nuk mund të pranohen si të besueshme.
7. Është e saktë që procedurat disiplinore kanë filluar kundër meje. Është gjithashtu e saktë që bordi disiplinor pati gjetje kundër meje. Sidoqoftë thotë se procesi disiplinor ishte "një farsë". Ai u iniciua nga stafi i lartë i SHEVJ të cilin unë e kisha akuzuar për sjellje të keqe. Të njëjtët persona filluan hetimin disiplinor dhe i referuan pretendimet tek një bord disiplinor. Të njëjtët persona komplotuan me hetuesit dhe anëtarët e bordit disiplinor.
8. Që nga viti 2013, unë i kisha raportuar Zyrës së Jashtme dhe të Bashkësisë së Mbretërisë së Bashkuar raste të shkeljeve serioze të stafit të EULEX-it, duke përfshirë kryerjen e veprave penale dhe ndërhyrjen nga menaxhmenti i lartë i EULEX-it në gjykimet penale. EULEX-i dështoi të fillojë ndonjë hetim.
9. Në vitin 2016, një gjykatës i një Shteti Anëtar të BE-së, i cili ishte i punësuar në EULEX, hyri në mënyrë të paligjshme në postën time elektronike private. Kopjet e postës time elektronike iu dhanë stafit të lartë të SHEVJ. Ato emaila elektronike zbuluan se unë isha një sinjalizues dhe se i kisha raportuar Qeverisë së Mbretërisë së Bashkuar dhe agjencisë së BE-së kundër mashtrimit të quajtur (OLAF, çështje të cilat ngritnin shqetësime serioze brenda Misionit të EULEX-it në Kosovë, përfshirë edhe kryerje të veprave penale.
10. Vetëm pas zbulimit të postës time private elektronike, Shërbimi Evropian për Veprim të Jashtëm filloi procedurat disiplinore kundër meje. "Qëllimi i procesit disiplinor ishte të më largonin mua. "Procesi u krijua për të dhënë pamjen e të qenit i besueshëm dhe legjitim. "Sidoqoftë, siç do të demonstroj, procesi ishte me të meta dhe u manipulua nga SHEVJ , me bashkëpunimin e anëtarëve të bordeve disiplinore," shton ai.
11. Personat e ngarkuar me ato procedura disiplinore ishin personat që i kishin në posedim email-at e mia private dhe ishin personat që unë i kisha akuzuar për shkelje të rënda. Për më tepër, hetuesit, përfshirë një ish-Gjyqtar të Gjykatës Evropiane të Drejtësisë, ishin gjithashtu në posedim të postës time elektronike private. Ky është i famshmi "ish gjyqtari i Gjykatës Evropiane të Drejtësisë" të cilit EULEX-i dhe Shërbimi Evropian për Veprim të Jashtëm shpesh i referohen në mënyrë që t'i japin procesit disiplinor shenja të besueshmërisë.
12. Unë kërkova një hetim të pavarur për ndërhyrje në postën time private elektronike. Kjo kërkesë u refuzua nga SHEVJ. Në vend të kësaj, një hetim tjetër u zhvillua nga EULEX-i. Kur insistova që ish-gjyqtari i Gjykatës Evropiane të Drejtësisë që po hetonte akuzat kundër meje të intervistohej, unë u informova nga EULEX-i se hetimi për ndërhyrje në postën time elektronike ishte "mbyllur". Nuk më dhanë asnjë shpjegim. Unë kërkova të shoh dosjen e hetimit për të parë se çfarë hapash kishin ndërmarrë hetuesit dhe cilët dëshmitarë ishin intervistuar. Më në fund m'u dha mundësia e qasjes në dosjen e hetimit. Kur e hapa dosjen, ajo përmbante vetëm 1 dokument dhe ky ishte njoftimi për mua për të më informuar se hetimi ishte mbyllur.
13. Ish-komandanti i operacioneve civile, Kenneth Deane, një nga anëtarët më të vjetër të stafit të Shërbimit Evropian të Veprimit të Jashtëm të BE-së, i cili raportoi tek Përfaqësuesja e Lartë, Federica Mogherini, mohoi të kishte marrë kopje të e-maileve të mia të hakuara në një përgjigje me shkrim avokatëve të mi. Ky mohim u përsërit nga Zëvendësi i tij, Bert Versmessen, gjithashtu në një përgjigje me shkrim për avokatët e mi.
14. Përkundër "kërkesave të përsëritura" të BM ZJK, SHEVJ dështoi të fillojë një hetim të pavarur në lidhje me ndërhyrjen e paligjshme në postën time private.
15. Është e qartë pse SHEVJ nuk dëshironte një hetim në piraterinë e postës time elektronike private: ky ishte një mision i sundimit të ligjit të BE-së qëllimi i të cilit ishte të promovonte sundimin e ligjit dhe megjithatë, brenda tij, një gjykatës i një Shteti Anëtar të BE-së i punësuar nga EULEX kishte hyrë në mënyrë të paligjshme në postën elektronike të një gjykatësi tjetër.
16. Akuzat kundër meje u referuan nga njerëz të cilët unë i kisha akuzuar për sjellje të pahijshme dhe shkelje në një Komision Disiplinor. Komisioni përbëhej nga tre anëtarë. Vetëm një anëtar i Komisionit ishte gjyqtar. Dy anëtarët e tjerë ishin një jurist që punonte brenda sistemit të BE-së dhe çuditërisht një Zyrtar i Logjistikës, i punësuar nga Shërbimi Evropian për Veprim të Jashtëm i cili ishte vartës nga vetë personat të cilët unë i kisha akuzuar për sjellje të pahijshme.
17. Gjykata Evropiane për të Drejtat e Njeriut e ka bërë të qartë në vendimet e saj, se në procedurat disiplinore ndaj gjyqtarëve një shumicë dhe kjo është fjala e rëndësishme, shumica e komisionit duhet të jenë gjyqtarë. Në rastin tim vetëm një anëtar i Komisionit ishte gjyqtar.
18. Përbërja e komisionit nuk ishte keqpërdorimi i vetëm në procesin disiplinor. Komisioni injoroi prova të tjera shumë të rëndësishme shfajësuese. Avokatët e mi i dhanë Bordit tri deklarata të dëshmitarëve shumë të rëndësishëme - dhe shfajësuese. Dy nga ato deklarata ishin nga gjyqtarë të lartë. Këto deklarata u injoruan nga komisioni. Në fakt, në këtë vendim komisioni as nuk iu referua atyre dëshmitarëve në vendim.
19. Për më tepër, unë nuk isha i pranishëm kur dëshmitarë të tjerë të rëndësishëm u morën në pyetje nga komisioni. Në vend të kësaj, komisioni më dërgoi atë të cilit i referohej me një fjalë një "rezyme" e provave të tyre. Nuk kisha mundësi të sfidoja provat e tyre ose të bëja pyetjet e mia.
20. Procesi disiplinor ishte një mashtrim i krijuar nga SHEVJ për t'i dhënë asaj arsye për të më hequr. Procesi nuk kishte pasur synim asnjëherë për ta gjetur të vërtetën.
21. Unë e parashtrova ankesën e cila u procedua nga një panel i apelit, i përbërë nga tre gjyqtarë që punojnë brenda sistemit të BE-së. Kjo ankesë u dëgjua në maj të vitit 2019.
22. Komisioni i Ankesave nuk e mori parasysh përmbajtjen e pretendimeve që ishin bërë kundër meje. Vendimi i Komisionit të Ankesave ishte i mbushur me pasaktësi faktike, dhe arriti në konkludime të cilat nuk mbështeteshin as me fakte dhe as me ligj. Sidoqoftë, tipari më shqetësues i vendimit të komisionit të Ankesave ishte gjetja për çështjet që lidhen me procesin disiplinor dhe në veçanti, përbërjen e komisionit Disiplinor.
23. Megjithëse me të meta ligjore dhe strukturore, vendimi i Bordit të Ankesave mbështet përfundimet e mëposhtme: (a) nuk kishte asnjë kërkesë që një bord disiplinor që dëgjonte një ankesë kundër një gjyqtari të përbënte shumicën e gjyqtarëve dhe (b) ishte e parëndësishme që një anëtar i bordit të ishte një punonjës i departamentit që filloi procedurat disiplinore dhe (i ) vartës i personit që filloi procedimin disiplinor dhe (ii) vartës i një personi të cilin subjekti i procedimit disiplinor e kishte akuzuar për sjellje të keqe. Duke zbuluar kështu, bordi i Apelit thjesht injoroi gjykimet e Gjykatës Evropiane të të Drejtave të Njeriut dhe Konventave dhe Kartave Ndërkombëtare.
24. Bordi i Ankesave gjithashtu injoroi Neni 6 i KEDNJ-së që parashikon se unë kisha të drejtë të gjykohesha " ... nga një gjykatë e pavarur dhe e paanshme e krijuar me ligj ". Nuk ishte fare e rëndësishme, fakti që një anëtar i komisionit ishte një punonjës i departamentit i cili filloi procedurat disiplinore dhe ishte vartës i një personi që unë e kisha akuzuar për shkelje të rëndë. Kjo nuk ishte një gjykatë e paanshme. Procesi nuk kishte pasur synim asnjëherë për ta gjetur të vërtetën.
25. Prandaj, jo vetëm që Bordi në çështjen e tij nuk përbënte shumicën e gjyqtarëve në kundërshtim të qartë me ligjin dhe praktikën ndërkombëtare, Bordi gjithashtu nuk ishte i paanshëm. Kjo ishte një shkelje fundamentale e nenit 6 të Konventës Evropiane të të Drejtave të Njeriut - një nga parimet thelbësore të drejtësisë që BE-ja pretendon ta promovojë.
26. Me pak fjalë, Bordi i Ankesave ishte në shkelje të ligjit ndërkombëtar. Katër gjyqtarë që punojnë brenda sistemit të BE-së ishin të përfshirë në procedurat disiplinore të marra kundër meje: njëri në panelin disiplinor të shkallës së parë dhe tre në panelin e apelit. A ishin këta katër gjyqtarë të BE-së në dijeni për vendimet e rëndësishme të Gjykatës Evropiane të të Drejtave të Njeriut që adresonin çështje përfshirë përbërjen e bordeve disiplinore që përfshijnë gjyqtarë? A ishin këta katër gjyqtarë të BE-së në dijeni të shumë konventave ndërkombëtare që parashikojnë që në procedurat disiplinore ndaj gjyqtarëve të paktën shumica e bordit disiplinor duhet të jetë gjyqtarë? A nuk kishin dëgjuar këta katër gjyqtarë të BE-së për nenin 6 të KEDNJ-së që garanton të drejtën e një të pandehuri për një seancë të drejtë para një gjykate të paanshme? A ishin këta katër gjyqtarë të BE-së në dijeni të parimeve më themelore të drejtësisë dhe procesit të rregullt? A ishin të katër gjykatësit e BE-së që dëgjuan thirrjen time thjesht të pahijshme apo ishin palë në një komplot për të prishur kursin e drejtësisë?
27. Zhvillimi i procedurave disiplinore që u morën kundër meje zbulojnë shkallën në të cilën SHEVJ është e përgatitur të manipulojë një proces dhe të shtrembërojë kursin e drejtësisë për të arritur një rezultat të dëshiruar.
28. Unë jam i sigurt që ju pyesni veten pse ndonjë nga këto është e rëndësishme për hetimet tuaja. Është e rëndësishme sepse demonstron se BE-ja nuk respekton të drejtën e një të pandehuri për një seancë të drejtë siç parashikohet në nenin 6 të KEDNJ-së; Është e rëndësishme sepse demonstron në mënyrën më të qartë të mundshme që BE-ja është e përgatitur të manipulojë proceset ligjore për të arritur objektivat; Është e rëndësishme sepse demonstron mënyrën në të cilën BE-ja është e përgatitur të manipulojë përbërjen e trupave gjykues për t'u siguruar që mund të kontrollojë rezultatin; Është e rëndësishme sepse dëshmon se BE-ja ka pak kujdes për sundimin procedural ose përmbajtësor të ligjit; Është e rëndësishme sepse provon se gjyqtarët brenda sistemit të BE-së janë të gatshëm të prishin kursin e drejtësisë në mënyrë që t'u shërbejnë qëllimeve të zotërotëve të tyre politikë dhe është i rëndësishëm sepse tregon se Shtetet Anëtare të BE-së janë të përgatitura të miratojnë abuzimet serioze të drejtësisë dhe sundimi i ligjit në mënyrë që të ruhet integriteti i BE-së dhe institucioneve të saj.
29. Kjo nuk ishte hera e parë që një anëtar i vjetër i SHEVJ kishte provuar të manipulonte një hetim disiplinor. Është pohuar, një gjë e ngjashme ka ndodhur gjatë një hetimi ndaj personelit të lartë të misionit EUPOL COPPS. Është pohuar se ish-Komandanti i Operacioneve Civile - i njëjti person që nisi hetimin kundër meje - ishte i përfshirë. Në të vërtetë, pohohet gjithashtu se ish-Komandanti i Operacioneve Civile u përpoq të prishë të ashtuquajturin hetim 'Fantazëm' për sjelljen e pahijshme në EULEX. Në një email, një anëtar i vjetër i stafit të shërbimit të jashtëm të një Shteti Anëtar të BE-së i referohet kësaj përpjekje për të prishur atë hetim dhe e përshkruan ish-Komandantin e Operacioneve Civile si "telashe".
30. Megjithëse unë kisha raportuar shkelje serioze që përfshinte stafin e lartë të EULEX-it dhe SHEVJ te EULEX-it dhe te ZJK e MB që nga viti 2013, asnjë nga ato ankesa nuk ishte objekt i një hetimi të pavarur.
31. EULEX dhe SHEVJ vazhdojnë të pohojnë se unë nuk arrita të bashkëpunoj me hetuesit që të kryejnë një hetim të pavarur mbi pretendimet e mia për sjellje të keqe në EULEX. Kjo është një gënjeshtër. Personat e emëruar nga Shërbimi Evropian për Veprim të Jashtëm për të udhëhequr hetimin mbi pretendimet e mia për sjellje të pahijshme ishin vetë personat që unë i kisha akuzuar për shkelje të rënda. Këta ishin të njëjtët persona - përfshirë ish-Gjyqtarin e Gjykatës Evropiane - të cilët kishin në zotërim email-et e mia private dhe të cilët kishin komplotuar për të manipuluar procesin disiplinor kundër meje. Ky nuk do të ishte kurrë një hetim 'i pavarur' mbi pretendimet e mia - dhe kurrë nuk kishte për qëllim të ishte një hetim i pavarur. Ajo që duhet të jetë e qartë deri tani është se BE do të manipulojë procesin për të arritur një rezultat të dëshiruar. Kjo u bë e qartë gjatë mandatit tim si President i Gjykatësve të EULEX-it.
32. I shkrova në disa raste Përfaqësueses së Lartë, Federika Mogerini, Ambasadorëve të BE-së në Bruksel dhe Zyrës së Jashtme të Mbretërisë së Bashkuar. I informova ata se hetimet kundër meje ishin një karakteristikë dhe se hetimi mbi pretendimet e mia për sjellje të keqe serioze nuk ishte i pavarur dhe transparent. Nuk kam marrë asnjë përgjigje nga Ambasadorët e BE-së. Federica Mogherini i shpërfilli shqetësimet e mia.
33. Ambasadorët e BE-së dhe Përfaqësuesja e Lartë, i mbyllën sytë ndaj keqpërdorimeve të dukshme që po ndodhnin në Kosovë, duke zgjedhur përshtatshmërinë politike mbi drejtësinë dhe sundimin e ligjit. Shkeljet e mëdha të drejtësisë dhe sundimi i ligjit mund të injorohen për sa kohë që ruhet integriteti i BE-së dhe institucioneve të saj.
34. Është e saktë që një Tribunal i Punësimit në Angli e ka hedhur poshtë rastin tim kundër EULEX-it dhe Shërbimit Evropian të Veprimit të Jashtëm. Gjykata angleze nuk gjeti që pretendimet e mia ishin të pavërteta. Gjykata nuk e konsideroi përmbajtjen e pretendimeve të mia. Gjykata e hodhi poshtë çështjen time vetëm sepse zbuloi se nuk kishte juridiksion për të dëgjuar ato akuza. Kjo ishte arsyeja e vetme. Në të vërtetë, këshilltari që u paraqit për EULEX-in dhe Shërbimin Evropian të Veprimit të Jashtëm përpara gjykatës angleze asnjëherë nuk pretendoi që pretendimet e mia ishin pa meritë ose nëse meritonin të dëgjoheshin përpara një gjykate. Kundërshtimi i tyre i vetëm ishte se gjykata do duhej të ishte në Bruksel e jo në Londër. Pohimet e bëra nga EULEX-i se gjykata hodhi poshtë pretendimet e mia ishin thjesht mashtruese - dhe sinqerisht EULEX-i kishte synim për t'i mashtruar.
35. Veçanërisht, EULEX dhe SHEVJ kurrë nuk i kanë mohuar pretendimet e mia për korrupsion. Në vend të kësaj, ata janë përgjigjur duke bërë sulme personale ndaj meje. Tani është koha që EULEX dhe SHEVJ të adresojnë këto çështje dhe t'i përgjigjen pyetjeve.
36. Duke vendosur sfondin, më lejoni t'ju përshkoj ngjarjet që mund të jenë të rëndësishme për hetimin tuaj.
37. Në vitin 2014 unë aplikova për postin e Presidentit të Gjyqtarëve të EULEX-it. Më pas u intervistova nga një panel gjykatësish ndërkombëtarë dhe stafit të lartë të BE-së në Bruksel dhe Prishtinë. Në tetor 2014 unë u emërova President i Gjyqtarëve të EULEX-it dhe gjykatës i Gjykatës Supreme të Kosovës. Unë qëndrova në atë post deri në nëntor 2017 kur dhashë dorëheqjen duke pretenduar 'shkarkim konstruktiv' për shkak të mënyrës diskriminuese që isha trajtuar.
38. Si punonjës i MB dhe ZJK dhe në rolin tim si President i Gjyqtarëve të EULEX-it, unë u konsiderova si një anëtar i lartë i stafit të MB në Kosovë. Nën ish-ambasadorin e MB, pritej të merrja pjesë në një takim javor në Ambasadën e MB në Prishtinë për ato që u quajtën "Britanikë të Lartë". Këto takime u ndoqën nga personat e dytë sekretarë britanikë që punonin në pozita të larta jo vetëm në EULEX por edhe në organizata të tjera ndërkombëtare në Kosovë. Ne siguruam - dhe pritej të siguronim - Ambasadën e MB me informacion në lidhje me punën e këtyre organizatave. Informacioni i diskutuar ishte shpesh i ndjeshëm dhe, në disa raste, i kufizuar. Kishte diskutime rreth politikanëve të vjetër, të profilit të lartë dhe 'personave me interes' për komunitetin ndërkombëtar. Gjithmonë jam pyetur për çështjet penale në vazhdim, veçanërisht kur këto kanë të bëjnë me persona me interes të veçantë për Komunitetin Ndërkombëtar. Me 'interes të veçantë' kam parasysh politikanët e profilit të lartë. Gjatë atyre takimeve, prokurorët e Mbretërisë së Bashkuar diskutuan gjithashtu hetimet e vazhdueshme penale. Provat, përfshirë raportet e ndjeshme, u diskutuan gjithashtu. Ambasada e Mbretërisë së Bashkuar mori një interes aktiv në hetimet penale. Kishte edhe raste kur prokurorët e Mbretërisë së Bashkuar takoheshin vetëm me stafin e lartë të Ambasadës, përfshirë Ambasadorin.
39. Ambasada e Mbretërisë së Bashkuar mori një interes aktiv në hetimet penale. Një prokuror amerikan më tha se Ambasada Amerikane ishte e interesuar për raste të veçanta dhe se ai ishte, sipas fjalëve të tij, "thirrur" në Ambasadën e SHBA-së në disa raste për të "diskutuar" raste. Ai më tha se SHBA-të "pret rezultate" në ato raste. Unë e di që gjykatësit dhe prokurorët e tjerë të dërguar takohen rregullisht me ambasadat e tyre përkatëse.
40. Pas emërimit tim si President, takova Komandantin e Operacioneve Civile, Kenneth Deane, në Zyrën e Shefit të Misioneve të EULEX-it në Prishtinë. Ai ma bëri shumë të qartë se Misioni synonte të largonte nga jeta politike personat që ai i përshkroi si "peshq të mëdhenj". Ai deklaroi: " Unë pres të shoh gjykatësit e EULEX-it duke dënuar ata që akuzohen nga Misioni ." Sipas fjalëve të tij, gjyqtarët e EULEX-it " pritej të luanin rolin e tyre " në sigurimin e suksesit të Misionit. Ishte e qartë për mua se "suksesi" do të matet me numrin e dënimeve.
41. Kishte edhe objektiva të qarta politike të Misionit. Për Komunitetin Ndërkombëtar, marrëdhëniet me Serbinë dhe ecja përpara me dialogun Prishtinë - Beograd u bënë një përparësi. Ata që qëndruan në rrugën e procesit u panë si pengesa që duhej të largoheshin nga pozitat e pushtetit dhe ndikimit. Gjykatësit e EULEX-it ishin mjeti për ta arritur këtë. Ajo që nuk mund të arrihej me dialog politik do të arrihej përmes një procesi gjyqësor të çoroditur. Këto përfshinin persona në të gjithë spektrin politik, përfshirë jo vetëm ish-komandantët në UÇK, por edhe politikanë të njohur.
42. Albin Kurti ishte një person me rëndësi politike për bashkësinë ndërkombëtare. Unë për herë të parë dëgjova emrin e tij me të mbërritur në Kosovë në vitin 2008. Më kujtohet një furi brenda EULEX-it në vitin 2010 për të zgjedhur një panel gjykatësish të EULEX-it që do të dënonte Albin Kurtin. Ai rast ishte filluar nga UNMIK-u. Kur EULEX-i mori përsipër çështjen, menaxhmenti i Misionit ishte i vendosur që ta largonte atë nga jeta politike. Kohët e fundit, pas incidenteve të gazit lotësjellës në Parlament, EULEX-i ishte i vendosur që akuzat të ngriheshin kundër tij. Isha i pranishëm gjatë një takimi me menaxhmentin e lartë të EULEX-it dhe prokurorët e EULEX-it kur u diskutua çështja e procedurave penale që u ngritën kundër Albin Kurti. Menaxhmenti i lartë i EULEX insistoi që gjykatësit e EULEX-it të marrin rastin. Unë refuzova sepse veprat binin jashtë mandatit të EULEX-it. Prokurorët e EULEX-it më pas u udhëzuan të ndërlidheshin me prokurorët vendas për të siguruar ngritjen e akuzave penale kundër tij dhe të tjerëve.
43. Në rolin tim si President i gjyqtarëve të EULEX-it kam marrë pjesë në shumë takime të menaxhmentit të lartë. Çështjet politike ishin normalisht temat kryesore të rendit të ditës. Rrallë diskutoheshin çështje të lidhura me drejtësinë pa iu referuar politikës ose politikanëve.
44. Një mënyrë se si Komuniteti Ndërkombëtar ishte në gjendje të merrte mbështetjen e Serbisë ishte krijimi i Dhomave të Specializuara të Kosovës. Serbia nuk kishte besim në gjyqësorin vendor për të dënuar shqiptarët e Kosovës për të cilët pretendohej se ishin fajtorë për krime lufte. DHSK ishin mekanizmi për t'u angazhuar me Serbinë dhe për të çuar përpara dialogun midis Prishtinës dhe Beogradit.
45. Para se të emërohesha President i Gjykatësve të EULEX-it, unë isha në dijeni të diskutimeve brenda EULEX-it në lidhje me transferimin e dosjeve tek autoritetet e ndjekjes në Serbi. Këto përfshinin dosjet që EULEX-i i mori nga UNMIK-u. Unë kam qenë gjithashtu i vetëdijshëm për diskutimet e vazhdueshme midis prokurorëve dhe prokurorëve të EULEX-it në Serbi. Në të vërtetë, prokurorët e EULEX-it udhëtuan në Serbi në disa raste për të diskutuar raste me prokurorët serbë. Kur u bëra President i Gjyqtarëve të EULEX-it në 2014 zbulova se dhjetra dosje të krimeve të luftës u ishin dorëzuar autoriteteve të ndjekjes në Serbi. Këto ishin hetime për mizoritë e pretenduara të kryera nga persona me etni serbe gjatë konfliktit. Ato dosje përmbanin jo vetëm detaje të veprave të pretenduara dhe autorëve, por përfshinin të dhëna personale të qytetarëve të Kosovës që ishin viktima të këtyre krimeve dhe detaje të dëshmitarëve, shumica e të cilëve ishin të përkatësisë etnike shqiptare të Kosovës. Këto ishin vepra të kryera në Kosovë kundër qytetarëve të Kosovës nga persona të etnisë serbe, shumë prej të cilëve ishin gjithashtu shtetas të Kosovës. Unë i kërkova menaxhmentit të lartë të EULEX-it të shpjegonte bazën ligjore për transferimin e këtyre dosjeve dhe kërkova një listë të rasteve që ishin dorëzuar. Kërkesa ime u refuzua.
46. Ishte tërësisht e pahijshme dhe, padyshim e paligjshme, që këto dosje, në lidhje me veprat e kryera në Kosovë, iu kaluan autoriteteve të ndjekjes në një juridiksion të huaj.
47. Kur diskutova këtë çështje me menaxhmentin e lartë të EULEX-it u bë e qartë se ata e dinin që autoritetet serbe nuk kishin burime - ose, me të vërtetë, vullnet - për të hetuar këto krime. Për më tepër, ata e dinin që, në të vërtetë, nuk kishte gjasa që këto raste të hetoheshin ndonjëherë - pavarësisht nga burimet që kishin në dispozicion. Siç e kuptoj, autoritetet serbe nuk kanë arritur të ndjekin penalisht asnjë nga çështjet e dorëzuara nga EULEX.
48. Mungesa e një marrëveshje ekstradimi midis Kosovës dhe Serbisë ishte bërë një çështje. Ishte e qartë që BE dëshironte të shmangte një konfrontim të çrregullt me Serbinë në lidhje me ekstradimin e të pandehurve të etnisë serbe në një kohë kur po kërkonte të normalizonte marrëdhëniet midis Serbisë dhe Kosovës. Zgjidhja, siç u duk, ishte thjesht që autoritetet serbe të merreshin me ato raste - diçka që e dinin se nuk kishin asnjë kapacitet ose qëllim - për ta bërë.
49. Në vitin 2013, para emërimit tim si KGJE, unë isha Kryetar i Gjykatës në një çështje të njohur si 'Klecka'. Ky ishte një rast i krimit të luftës me dhjetë të pandehur që përfshinte një politikan të shquar, Fatmir Limaj. Klecka. Ishte një rast i rëndësishëm për Misionin. Pretendimet përfshinin tortura dhe vrasje të të burgosurve serbë të luftës dhe civilëve shqiptarë. Ishte e qartë nga takimet e menaxhmentit të lartë të EULEX-it që unë morra pjesë se ndjekja penale e kësaj çështje ishte e rëndësishme për angazhimin e vazhdueshëm të Serbisë në Dialogun Beograd-Prishtinë.
50. Klecka ishte një rast i profilit të lartë në të cilin Misioni kishte investuar një sasi të konsiderueshme të energjisë dhe parave. Misioni ishte i vendosur që Fatmir Limaj të dënohej dhe, më e rëndësishmja, të hiqej nga jeta politike. Misioni duhej ta bindte Serbinë se nuk përfaqësonte thjesht interesat e shqiptarëve të Kosovës. Gjyqi i parë përfundoi kur trupi gjykues i drejtuar nga një gjykatës i Gjykatës së Kurorës në MB zbuloi se nuk kishte prova të mjaftueshme kundër të akuzuarit.
51. Gerrit Sprenger, Nënkryetar i Gjykatësve të EULEX-it nuk humbi kohë duke shprehur pakënaqësinë e tij në lidhje me lirimet në Klecka dhe faktin që, sipas fjalëve të tij, "Shtetet Anëtare prisnin dënime". Më shumë se një herë më thanë nga menaxhmenti i Misionit se nëse nuk e rrisim numrin e dënimeve Shtetet Anëtare nuk do të ishin në gjendje të justifikonin shpenzimet e mëdha dhe të gjithë do të ishim pa punë. Në të vërtetë, auditimet e Misionit gjithmonë përqendroheshin në numrin e dënimeve.
52. Klecka shkoi në apel dhe Gerrit Sprenger emëroi veten Kryetar të panelit të apelit. Trupi gjykues i apelit ktheu rezultatet e gjyqtarëve të gjykimit dhe e dërgoi çështjen për rigjykim.
53. Rëndësia politike e kësaj çështje për Misionin përsëri u theksua tek unë në një email në 29 Janar 2013 nga Presidenti i atëhershëm i Asamblesë së Gjyqtarëve të EULEX-it, Charles Smith, në të cilin ai më kishte kërkuar që ta rendis çështjen sa më shpejt të jetë e mundur për atë që ai e përshkroi si "... një numër arsyesh , shumica e tyre politike ". Nëse EULEX është një mision i sundimit të ligjit, pse po kërkonte të avanconte gjykimin për "arsye politike"? Cilat ishin ato "arsye politike"?
54. Pasi u emërova në panelin gjyqësor, në 2013 u informova nga Charles Smith se Misioni "kishte hipur shumë" në rezultatin e çështjes. Ai tha se Misioni "priste denimet". Ai më tej sugjeroi që puna ime mund të rrezikohej nëse të pandehurit nuk do të dënoheshin. Gjykatësi Charles Smith tani është gjykatës i Dhomave të Specializuara të Kosovës.
55. Unë raportova atë bisedë me Charles Smith në Ambasadën e MB në Kosovë në një email në 11 korrik 2013 drejtuar Joe Preston. Më pas u takova me Joe Preston për të diskutuar takimin me gjyqtarin Smith. Ia bëra shumë të qartë z. Preston se kjo ishte ndërhyrje e dukshme në pavarësinë e gjyqësorit dhe një përpjekje për të ndërhyrë në rezultatin e një gjykimi penal. Ne diskutuam ndërhyrjen në caktimin e trupave gjykues. Unë e bëra të qartë se prisja që Mbretëria e Bashkuar të ndërhynte në emrin tim në Bruksel për të siguruar që gjyqtarët të mos viheshin nën presion të hapur politik. Ai më tha se nuk duhet të shqetësohem nga kërcënime të tilla. Ai sugjeroi që qëndrimi im në Mision mund të ndikohej nëse unë shihesha si një "ngatërrestar". Pavarësisht kërkesave të mia, ai nuk do të tërhiqej nëse ai do ta ndiqte çështjen personalisht ose me Misionin / BE përmes FCO në Londër. U bë shumë e qartë për mua se Mbretëria e Bashkuar hezitonte të angazhohej me BE për çështje të tilla si këto që ishin thelbësore për sundimin e ligjit dhe pavarësinë e gjyqësorit. Në të vërtetë, ky është tregues i angazhimit të Mbretërisë së Bashkuar gjatë gjithë mandatit tim në EULEX.
56. Klecka nuk ishte rasti i vetëm kur Charles Smith ishte përpjekur të ndërhynte në rezultatin e një rasti. Kam ndarë një zyrë me një gjykatës tjetër të EULEX-it. Më 18 korrik 2013, kolegu im gjyqtar i EULEX-it mori një email nga Charles Smith në të cilin ai u përpoq ta udhëzonte atë si të procedonte në një çështje penale të profilit të lartë në të cilën ajo po kryesonte. Unë isha gjithashtu i pranishëm në 11 dhe 15 korrik 2013 kur ajo mori thirrje telefonike nga Charles Smith që ajo vuri në altoparlant gjatë së cilës Charles Smith u përpoq të ndërhynte në të njëjtën çështje duke sugjeruar që ajo të shqiptojë një dënim me burg. Këto biseda i shënova në një email bashkëkohor që i dërgova asaj.
57. Gjykatësi Vitor Pardal gjithashtu pohoi përmes postës elektronike se Charles Smith dhe zëvendësi i tij, Gerrit Sprenger, ishin përpjekur të ndërhyjnë në një nga rastet e tij. Në të vërtetë, ai pretendoi se procedimet disiplinore të mëvonshme të ngritura kundër tij ishin rezultat i refuzimit të tij për të ndjekur udhëzimet e tyre në atë çështje të veçantë.
58. Unë isha Kryetari i bordit disiplinor në procedurat që u ngritën më pas kundër gjyqtarit Pardal. Trupi gjykues hodhi poshtë pretendimet. Në mëngjes të diskutimit të panelit, unë mora një telefonatë nga Shefi i Misionit të EULEX-it, Bernd Borchardt, i cili u përpoq të më udhëzonte për vendimin që paneli duhet të merrte.
59. Megjithëse gjyqtari Pardal u pastrua nga çdo shkelje nga Bordi i Disiplinës, Charles Smith refuzoi ta lejonte atë të vazhdonte kryerjen e funksionit të tij gjyqësor. Është perceptuar nga menaxhmenti i Misionit se atij nuk i besohet të bëjë atë që pritej prej tij. Në vend të kësaj, gjyqtari Pardal u transferua në Shefin e Zyrës Ekzekutive ku ai shërbeu si një zyrtar i lavdëruar ligjor. Me largimin përfundimtar të Charles Smith, gjyqtari Pardal rifilloi funksionin e tij gjyqësor.
60. Sa i përket menaxhimit të Misionit, një nga shqetësimet kryesore të ngritura herë pas here ishte fakti që oficerët e policisë - ish dhe aktual - ishin në pozicione të larta brenda strukturës komanduese të EULEX-it, përfshirë Kenneth Deane, Komandant i Operacioneve Civile personi që drejton misionin e një sundimi të ligjit) dhe Bernd Thran, Zëvendës Shefi i Misionit të EULEX-it. Kjo ngriti një numër çështjesh. Së pari, oficerët e policisë duket se besonin se kushdo që akuzohej për një vepër ishte automatikisht fajtor. Së dyti, oficerët e policisë ishin të përgatitur të ndiqnin në mënyrë të padiskutueshme çdo udhëzim që u jepej atyre nga mjeshtrat e tyre politik në Bruksel. Së treti, ata prisnin që stafi i tyre më i vogël në rang (përfshirë gjyqtarët) të ndiqte urdhërat. Kjo ishte diçka që nuk humbi në ZJK. Në të vërtetë, Ambasadori i Përkohshëm i Mbretërisë së Bashkuar në Kosovë, Joe Preston e ngriti këtë në njërën prej takimeve tona.
61. Si President i Gjyqtarëve të EULEX-it, unë rregullisht kam marrë pjesë në takime me Shefin e Misionit të EULEX-it. Misioni vazhdoi të përcaktojë suksesin e Misionit nga numri i dënimeve dhe të pandehurve të profilit të lartë të cilët ishin burgosur. Kishte raste të shumta kur gjyqtarët e EULEX-it lëshonin vendime me të cilat Shefi i Misionit nuk pajtohej. Pas çdo vendimi të tillë në një takim me Shefin e Misionit ai do të më pyeste: " A është gjyqtari i kontraktuar apo i dërguar ?" Nënkuptimi është që nëse gjyqtari ishte i kontraktuar do të ishte më lehtë të lirohej nga ai / ajo. Në disa raste ai tha se gjyqtarët duhet të " dërgoheshin në shtëpi " pasi që kishin marrë vendime me të cilat nuk ishte dakord. Ai insistoi që unë të isha më i sigurt sa i përket caktimit të çështjeve gjyqtarëve që do të dënonin. Ai më udhëzoi posaçërisht që të mos caktoj gjyqtarë për çështje të profilit të lartë të cilët më parë kishin shpallur të pafajshëm të pandehurit. Sipas mendimit të tij, këtyre gjyqtarëve " nuk mund t'u besohet ". Unë vazhdimisht e kujtoja atë se do të ishte e papërshtatshme dhe se ekzistonte një sistem i alokimit rastësor të rasteve.
62. Shefi i Misionit e bëri të qartë se ai preferonte gjyqtarë nga vendet e Evropës Lindore sepse, sipas mendimit të tij, ata ishin më të bindur dhe bëjnë atë që "pritej" prej tyre. Ishte e njohur mirë që gjykatësit nga Polonia, Bullgaria dhe Rumania po fitonin shumë më shumë në EULEX dhe misione të tjera të BE sesa do të ktheheshin në vendin e tyre në rolin gjyqësor. Besohej nga menaxhmenti i misionit EULEX kjo i bëri ata më 'të bindur'.
63. Caktimi i gjyqtarëve në raste u bë një betejë e rregullt me Shefin e Misionit. Kur një çështje e profilit të lartë do të renditej për gjykim, do të më kërkohej të caktoja një gjykatës 'simpatik' për çështjen. Shefi i Misionit të EULEX-it Meucci më pas insistoi në ndryshime në sistemin e alokimit të çështjeve për t'i dhënë më shumë pushtet Presidentit të Gjyqtarëve të EULEX-it për të ri-caktuar çështjet. Ai më tha se priste që unë të caktoja çështje për gjyqtarë në të cilët misioni mund të kishte besim për të dënuar.
64. Në disa raste Shefi i Misionit të EULEX-it, më sugjeroi që, në rastet kur provat e ndjekjes penale ishin të dobëta, një bindje mund të sigurohej akoma duke caktuar një gjykatës që "e kuptonte pse ishte këtu ". Me fjalë të tjera, duke caktuar një gjykatës që perceptohet do të dënonte pavarësisht nga provat.
65. Zëvendës Shefi i Misionit, Bernd Thran, ishte gjithashtu një kritik i rregullt i gjykatësve të EULEX-it. Ai nuk e kuptonte konceptin e pavarësisë gjyqësore, duke pyetur shpesh " çfarë shkoi keq këtë herë ?" pasi një gjykatës i EULEX-it kishte liruar një të pandehur ose kishte lëshuar një vendim me të cilin nuk ishte dakord. Në një rast të tillë e pyeta “ a e keni lexuar vendimin e gjykatësit? ” Në përgjigje Bernd Thran deklaroi “ Unë nuk kam pse ta lexoj atë. E di që është gabim ! ” Një pafajësi u perceptua si një dështim. EULEX dhe SHEVJ e matën suksesin me numrin e dënimeve.
66. Gjyqtarët e EULEX-it madje akuzoheshin për korrupsion nëse merrnin vendime jopopullore nga menaxhmenti i Misionit. Gjyqtarët Katrien Witteman dhe Anna Adamska u akuzuan për korrupsion nga një menaxher i lartë në përgjigje të vendimeve që ata kishin marrë. Nuk kishte asnjë bazë për akuzat. Pasi dhashë dorëheqjen nga EULEX u kontaktova nga një gazetar i pavarur, i cili donte përgjigjen time ndaj pretendimit të bërë nga prokurori i EULEX, Danilo Ceccareli, se kisha pranuar një ryshfet për të "përmbysur" një rast. Përsëri, nuk kishte asnjë bazë për pretendimin që ishte plotësisht e rreme. Sidoqoftë, kjo ishte kultura brenda Misionit. Gjyqtarët pritej të dënonin. Kur nuk e bënë këtë, ata u kritikuan nga menaxhmenti i Misionit dhe nganjëherë u akuzuan për korrupsion.
67. Shumica e gjyqtarëve vendorë, kosovarë, nuk u besohej brenda Misionit. Ekzistonte një perceptim i përhapur brenda Misionit që nëse gjykatësit vendor ishin të privuar nga informacioni i ndjeshëm, ata do ta zbulonin atë. Ekzistonte gjithashtu një sens se gjykatësit vendor nuk do të dënonin një ish ushtar të UÇK-së ose ndonjë të pandehur të profilit të lartë të etnisë shqiptare. Përbërja e paneleve u konsiderua me kujdes për të siguruar që, në rastet që ishin të rëndësishme për Misionin, kishte një shumicë të gjyqtarëve të EULEX-it dhe atyre gjykatësve mund t'u besohej të dënonin.
68. Nuk ishin vetëm gjykatësit e EULEX-it ata që ishin nën presion. Prokurorët e EULEX-it ishin gjithashtu nën presion për të ndjekur raste kundër të pandehurve të profilit të lartë - edhe kur nuk kishte prova të mjaftueshme për të siguruar një dënim.
69. Prokurorët e EULEX-it rrallëherë ishin të pavarur në vendimmarrjen e tyre. Udhëzimet se cilat raste të ndiqen penalisht dhe si do të ndiqen ato raste u morën në takimet e menaxhmentit. Në të njëjtën mënyrë që menaxhmenti i Misionit kishte 'preferuar' gjyqtarë, gjithashtu kishte prokurorë 'të preferuar'.
70. Pas krijimit të Dhomave të Specializuara të Kosovës, unë fillova të dëgjoj zëra që qarkullojnë rreth menaxhmentit të lartë të Misionit se "Brukseli" ishte i pakënaqur me Prokurorin Specialist, David Schwendiman sepse zyra e tij nuk kishte ngritur aktakuza. Insinuata në atë kohë ishte se zyra e prokurorit mendoi se provat kundër disa ish-anëtarëve të rangut të lartë të UÇK-së, në rastin më të mirë, ishin të dobëta. Më thanë se diskutimet po vazhdonin në Bruksel me synimin që z. Schwendiman të zëvendësohej nga dikush që mund të "besohej".
71. Ka pasur shumë raste të shkeljeve që kanë të bëjnë me gjyqtarët dhe stafin e lartë të EULEX-it.
72. Në tetor 2014, mu afrua një gjykatës i EULEX-it në Mitrovicë. Ai më tregoi për shkelje që përfshinte gjyqtarët e EULEX-it në Mitrovicë. Këto përfshinin një gjyqtare të EULEX-it që zhvillonte një proces identifikimi në zyrën e saj në gjykimin në mes të gjykimit me të pandehurin dhe mbrojtësin, por pa praninë e prokurorit. Në rastin e dytë, në mes të një procesi përdhunimi, kryetari i trupit gjykues i EULEX-it vizitoi viktimën në shtëpinë e saj në mënyrë që të dëgjonte provat e saj. As avokati mbrojtës dhe as prokurori nuk ishin të pranishëm.
73. Në një rast të profilit të lartë të krimit të luftës, një dëshmitar i mbrojtur u zhvendos përkohësisht në një shtet tjetër anëtar të BE-së. Dëshmitari kishte një histori të sëmundjes psikiatrike. Pavarësisht se e dinte që dëshmitari ishte i prekshëm, EULEX ndërmori pak, nëse ka ndonjë, dispozita për shëndetin e tij mendor. Shëndeti i tij mendor gradualisht u përkeqësua. EULEX dështoi të informojë shtetin anëtar të BE-së se kishte zhvendosur një dëshmitar të mbrojtur në juridiksionin e tyre. Në fakt, autoritetet e Shtetit Anëtar të BE zbuluan se kishte një dëshmitar të mbrojtur në juridiksionin e tyre kur ai u gjet i vdekur.
74. Dëshmitarë të shumtë të prokurorisë, disa prej të cilëve ishin dhënë masa mbrojtëse, pretenduan se EULEX-i kishte premtuar se ata dhe familjet e tyre do të zhvendoseshin në një shtet evropian nëse do të jepnin prova për ndjekjen penale. Në disa raste, këto marrëdhënie ishin të hapura për abuzim. U bë një ftesë për të trilluar prova dhe gënjeshtra. Në disa raste premtimet dolën të
pavlefshme. Kam humbur numërimin e numrit të dëshmitarëve që u paraqitën para meje dhe pretendova se prokurorët e EULEX-it u kishin premtuar tokën. Nxitjet tërheqëse që u ofrohen dëshmitarëve do të rezultonin në mënyrë të pashmangshme në dëshmitarë që dëshmonin veten e tyre për të siguruar një jetë më të mirë për veten dhe për familjet e tyre.
75. Në të ashtuquajturën çështje 'Klecka', provat që dha dëshmitari i mbrojtur u kundërshtuan jo vetëm nga provat e tij por nga prova të tjera, përfshirë provat mjeko-ligjore. Gruaja e tij, e cila dha dëshmi para gjykatës, pretendoi se prokurorët e EULEX-it i kishin premtuar familjes së tyre "parajsë" në këmbim të dëshmisë së tij, por dështuan t'i mbajnë ato premtime.
76. Kishte histori të tjera të dëshmitarëve të mbrojtur që ekspozoheshin. Në një rast, një dëshmitar që jepte dëshmi nga një vend i largët ishte informuar nga prokurori i EULEX-it se ata kishin dorëzuar një kërkesë në gjykatë për masa mbrojtëse dhe, në bazë të asaj që u thanë nga prokurori i EULEX-it, menduan se ekrani i videos do të turbullohej dhe identiteti i tyre të fshihej. Dëshmitari u tmerrua kur zbuloi se gjykata - dhe të pandehurit - mund të shihnin fytyrën e tyre. Dëshmitarët ishin shumë të traumatizuar për të vazhduar provat e tyre. Në një rast tjetër të profilit të lartë, prokurori i EULEX dështoi të rivendosë emrin e një dëshmitari anonim nga deklaratat që ua shpërndau avokatëve mbrojtës. Prandaj, të pandehurit zbuluan emrin e dëshmitarit të mbrojtur. Në një rast tjetër, Gjykatësi Kryesues i EULEX lexoi në gjykatë të hapur emrat e dëshmitarëve të mbrojtur duke mos kuptuar se ishin dëshmitarë të mbrojtur.
77. Një shqetësim i madh për mua ishte fakti që SHEVJdhe EULEX nuk kishin bërë asnjë dispozitë për sigurinë e dëshmitarëve të mbrojtur pasi EULEX të hiqte dorë nga mandati i tij ekzekutiv. Dosjet që përmbajnë emrat e dëshmitarëve të mbrojtur thjesht do të ktheheshin në regjistrat e gjykatave. E diskutova këtë me disa prokurorë të EULEX-it. Unë u habita nga reagimet e tyre. E thënë thjesht: shumë nuk u interesuan. Disa gjyqtarë të EULEX-it ishin më dashamirës - por jo të gjithë. Kur e ngrita këtë me zyrtarë të lartë në Bruksel, përgjigjja e tyre ishte shumë përgjatë vijave "nuk mund të bëjmë asgjë dhe, në çdo rast, dëshmitarët i kishin shërbyer qëllimit të tyre". Unë e ngrita këtë çështje shumë herë me menaxhmentin e lartë. Shqetësimet e mia u ndanë nga disa, duke përfshirë Shefen e Divizionit Ekzekutiv, Jaroslava Novotna ndërsa të tjerët treguan pak interes real. Shefi i Misionit madje sugjeroi që dokumentacioni që përmban identitetin e dëshmitarëve të mbrojtur duhet të shkatërrohet. Unë shpjegova se dokumentet që përmbajnë emrat e dëshmitarëve të mbrojtur ishin pjesë e dosjes gjyqësore dhe nuk mund të shkatërroheshin.
78. Përveç çështjeve rreth sigurisë së dëshmitarëve të mbrojtur, unë gjithashtu shqetësohesha për besueshmërinë e disa dëshmitarëve. Këto shqetësime u ndanë nga shefi i atëhershëm i Zyrës së
79. Michael Rawlinson më tha se ai kishte zbuluar abuzime të përhapura dhe sistematike të dëshmitarëve nga hetuesit e EULEX-it. Disa dëshmitarë me të cilët Michael kishte folur i thanë se kishin dhënë deklarata para hetuesve ndërkombëtarë në lidhje me pretendimet e krimeve të luftës. Më pas, nga ata dëshmitarëve u kërkua të nënshkruajnë deklarata që ishin ndryshuar për të implikuar në mënyrë të gabuar të akuzuarit. Në raste të tjera, u duk se dëshmitari ose kishte trilluar ose ekzagjeruar përfshirjen e një individi të caktuar në këmbim të premtimeve për zhvendosjen ndërkombëtare të anëtarëve të familjes së dëshmitarit.
80. Michael Rawlinson iu referua posaçërisht katër politikanëve të profilit të lartë. Ai tha se kishte folur me disa dëshmitarë të cilët kishin qenë nën presion të konsiderueshëm për të dhënë deklarata të rreme. Dëshmitarëve u ishte ofruar nxitje e rëndësishme financiare, duke përfshirë zhvendosjet ndërkombëtare me përfitime që përfshinin strehimin, sigurimet shoqërore dhe ndihmën për gjetjen e një pune të paguar mirë, NËSE ata nënshkruan deklarata për të cilat e dinin se ishin false. Ai tha se kishte marrë deklarata nga disa dëshmitarë dhe kishte planifikuar të intervistonte dëshmitarë të tjerë. Ky ishte qartësisht një hetim shumë i ndjeshëm që Michael më tha se po kryente "jashtë rrjetit". (Vijon)
07 Maj 2021
Malcolm Simmons























