Gara e parë e makinave në Amerikë
Edhe pse Henry Ford merr pjesën më të madhe të meritave për zhvillimin e makinës në SHBA, megjithatë ai nuk prodhoi automobilin e parë amerikan.
Kjo gjë i atribuohet vëllezërve Duryea – Charles dhe Frank – të cilët krijuan “karrocën pa kalë” të tyre të parë me benzinë më 1893.
Ashtu si vëllezërit Wright, edhe Duryeas ishin mekanikë biçikletash, por që kishin pasionin për të bërë zbulime edhe më të mëdha.
Këta dy vëllëzer ndërtuan makinën e tyre të parë në një punishte të vendosur në një ndërtesë në qendër të qytetit Springfield, MA. Kurse, në një mëngjes të vitit 1893, në rrugët e këtij qyteti, makina doli për provë.
Ajo kishte një motor me një cilindër, benzinë me tre shpejtësi, ndësa vitin pasues, Frank zhvilloi një makinë të dytë me një motor më të fuqishëm me dy cilindra. Ishte kjo makinë që ai nisi në garën e parë të automobilave në Amerikë në Ditën e Falënderimeve, më 27 nëntor 1895.
Gara historike e paraqitur në autobiografinë e Frank Duryea.
“Fillova të punoja për një makinë të re, nga e cila kohë pas kohe kisha bërë skica gjatë verës së kaluar. Por puna ime u ndërpre nga nevoja e përgatitjes së makinës së vjetër për garën e promovuar nga HH Kohlsaat i Chicago Times-Herald. Kjo garë u caktua për 2 nëntor, dhe si shofer, kompania më dërgoi në Chicago me makinën në atë datë. Vetëm Mueller Benz dhe makinat Duryea ishin gati të fillonin, kështu që gara u shtye për Ditën e Falënderimeve, 28 nëntor 1895 “, shkruante Dureya ndër të tjera.
Një dëborë e madhe kishte rënë gjatë natës dhe gara u bë veçse edhe më dramatike.
Makineria e përballoi mirë borën në Jackson Park, por kur arritën në pjesën më të ngarkuar të qytetit, sipërfaqja e rrugës përbëhej me akull, në të cilat makinat filluan të humbnin kontrollën.
Ndërsa ishte ende në avantazh, rrota e majtë e përparme goditi një kënd të tillë që krahu i timonit u prish.
Pas një ndalese për benzinë, dhe një pritjeje katër minutëshe për një tren kalues në një vendkalim hekurudhor, makinat vazhduan për në fund në Jackson Park, duke arritur në 7:18 PM në vendin e paraparë.
“Motori në çdo kohë kishte treguar fuqi të bollshme dhe në asnjë moment nuk u detyruam të dilnim dhe të shtynim. Pasi mora urimet nga grupi i vogël që kishte mbetur ende në vijën e finishit, midis të cilëve ishte partia Duryea Motor Wagon Company, unë ktheva makinën dhe u ktheva në lagjet e saj në Rrugën e Gjashtëmbëdhjetë”, shkroi ndër tjera, Frank Duryea në autobiografinë e tij.
eyewitnesstohistory/























